HİÇBİR ŞEY KAYBEDİLMEDEN KAZANILMAZ, CENNET BİLE ÖLÜM İSTER

-

Zirve neresi ? Nerde durulur bir insan ? Neresi benim evim ? Nerde varım ? 


Yazmak en iyi ilaçtı benim için ama yıllardır yazamıyorum. Denediklerimde ise eskisi gibi kendimi rahatlamış hissetmiyordum. Şimdi soruyorum kendime, kendiliğinden dökülen bu cümleler kimin ? Hangi benliğimle yazıyorum ? 


Hayallerimle yaşıyordum hayatın koşturmacasına kapılmadan önce. 22 yaşımda hayal ettiğim yerde olurum sandım. Yanıldığımı kabul edemedim, ilerleyen yaşlara şans verdim. 23 oldu denedim olmadı dedim. 24 olunca şansım var hala sandım. 25 oldum başardıklarıma odaklanmadığımı anlayınca kendime kızdım. 

26 geliyor hala eksik hala yarımım. Hayallerim kırmızı bir balon gibi. Hep gökyüzünde ulaşamıyorum iplere. 


İnsan nerde durulur, zirvesi neresi bilemiyorum ama ben durulacak gibi değilim…

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

4 AĞUSTOS

-
Bugün hayatımda ilk defa anksiyete krizi yaşadım. Kendimi sakinleştirmeye çalışmak korkunç zordu. Kalp krizi geçiriyormuşum gibi düşünmek ve nabzımı kontrol altına alamamak ardından gelen ya bayılırsam korkusu… korku sardı içimi ve hiçbir şeyi kontrol edemedim.  Sadece yemek yedim ve midem inanılmaz şişti. Onun baskısı beni nefres darlığına yitti ordan da atak krizlerine. Doktordan duyunca inanmak istemedim. Ne yani bende anksiyete mi var?  Hayatımda olumsuz olarak gözüken ama yepyeni bir başlangıcın eşiğindeyim. Bununla ilgili çok fazla düşünüyorum ve beni strese soktuğunun da farkındaydım. Bu yüzden olumlu yönlere bakmaya çalıştım ama görüyorum ki yeterli olmamış. Sanki kalbime odaklansam hemen ritmi değişiyor, düşünecelerime odaklansam kötü senaryolarla karşılaşıyorum buna engel olamıyorum. Hatta engel olabilmek için saçma saçma şeyler yaptım. Birden ona kadar saydım durdum, şarkı söyledim, ben iyiyim bir şeyim yok dedim. Kendime inandırmaya çalıştım. Dikkatimi kalbimden çe...
Devamı

YENİDEN

-
 Uzun zamandır buralara bir şeyler yazmayı ihmal ediyorum. Çünkü bu aralar hayatımda önemli değişikliklere yer vermeye çalışıyorum. Her ne kadar bu durumu mantıklı ve hayatın gerçeklerinden biri olarak görsem de psikolojim ciddi anlamda zorlandı. Üstesinden gelmeye çalıştıkça ayağımı kaydırmaya çalışan 36 veya 37 yaşlarında ki insanlarla uğraşmak zorunda kaldım. İnanılır gibi değildi.  Bir şeyler yazmak bana her zaman çok iyi geldi. Kendimi anlayabilmem için buna ihtiyacımın olduğunu hep hissettim. Bu yüzden de yaşadıklarımı yine buraya yazıp kendimi "yeniden" sağlıklı hissetmek ve mücadeleye hazır olmak istiyorum. Biliyorum ki mücadelem bu zamanlarla sınırlı kalmayacak. İhtiyacım olan ise yeni bir sistem.  Bu sistemin içinde ikiyüzlü, aşağılık kompleksi kişilere karşı savunma yöntemi bulmam gerek. Bu "insan gibi" görünenler gerçek anlamda tam bir felaketler.  Dedikodudan ve tamamen etik dışı değerleri önemseyen insanlara yalakalık etmekten besleniyorlar. Evet aslın...
Devamı