HAYATIMIN DÖNÜM NOKTASI

UYARI: Bu blog GÜNLÜK değildir.

   Kendimle başlamalıyım, bu yüzden tek bir soruda anlatmaya çalışacağım.

   HAYATIMIN DÖNÜM NOKTASI

Sanırım hayatımın akışını değiştiren şartlar merak ediliyor. Herkes için fazla önemseniyor, bu soru. Dönüm noktaları sadece birer halkadır. Tek bir taneden oluşmayan ve bitimi sadece kişinin kendini tatmin etme sınırına kadar olan halkalardır. "Şu olay hayatımın dönüm noktasıydı." deme adetimizin olduğunu biliyorum ama öyle dememeliyiz. Sadece zincirdeki son halka olarak yerinin onu öne çıkan bir halka yapmayacağını kabul etmeliyiz; aslında öncekilerden hiçbirine göre fazla bir önemi yoktur. 

Şimdilik son halka olan gazetecilik maceramı anlatacağım. İlk halka beni yazmaya iten dürtüyü anlamam oldu. Ortaokul zamanlarında yakın bile sayılmayan ama değer verdiğim arkadaşımın hediye ettiği günlük sayesinde ' yazmak' düşüncesi kafamda canlandı. O günlüğün benim için manevi bir anlamı olamazdı , yeni tanışıyordum. Elime aldığımda da bir hissiyatım olmadı. Bir kaç gün geçtikten sonra gün içinde neler yaşadıysam yazmaya başladım, kendiliğinden gelişen bu dürtü sayesinde defterle aramda inanılmaz güçlü bağ oluştu. 

İkinci halka liseye geçtiğim ilk seneydi. Hayatımda ilk defa aşk duygusunu anlamaya çalışıyordum. Kafamın içinde daha önce hiç düşünmediğim birden fazla düşünceler vardı. Yakın arkadaşlarımla konuşmak hemen hemen etkili olsa da tam anlamıyla ihtiyacımı gidermiyordu. Her zaman yaptığım gibi yazmayı denedim ve işe yaradı. Sürekli yazmayı sevmiyordum, ihtiyacım olduğunda tamamen kurtarıcım defterim oluyordu. Şimdi aşkı yorumlamak gerekirse Mark Twain'in sözleriyle yapmak isterim: " Çabuk affet, yavaşça öp, gerçekten sev. Kontrolsüzce gül ve sizi gülümseten hiçbir şeye asla pişman olmayın. Aşk için balık tuttuğunda beyninizle değil, kalbinizle yemleyin." Lise sona geldiğimde edebiyat öğretmenim bana ajanda hediye etmişti en sevdiğim kırmızı renginde, iyi ki diyorum...

Üniversiteye geçtiğimde bile yazmaya devam ettim. Ben bu kadar ileri gideceğimi bilmiyordum. Liseden sonra yazmam diye düşünürken onsuz eksik hissetmeye başladım. Yeni olaylar, arkadaşlıklar, alışık olmadığım şeyleri deneyimlemeye başladığımda kendime, olaylara anlamlı ve eleştirel gözle bakmamı sağladı. 

Şartları değerlendirerek gazetecilik yolculuğum başladı. Yazma dürtüsüyle bu yola çıktım, eminim ki ne son olacak ne de duracağım. Hayatımın halkalarının çoğalmasını diliyorum...